PR4net.gr | Η ανοησία του μηνύματος της αποχής: Αυτοί που ψήφισαν δηλαδή δεν έστειλαν κάποιο μήνυμα; | Στέργιος Ακρίβος | - PR4net.gr - Διαδικτυακό Κέντρο Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Prview
 


09 Ιουνίου 2009

Σκέφτομαι και προβληματίζομαι για την ποιότητα του πολιτεύματος μας γιατί όπως έδειξαν τα πράματα από ένα εκλογικό σώμα περίπου 10 εκατομμυρίων ανθρώπων οι μισοί δεν προσήλθαν στην κάλπη. Παρουσιάζω στοιχεία για τα δύο μεγάλα κόμματα όχι γιατί υποτιμώ τα μικρότερα αλλά γιατί αυτά καλώς ή κακώς αποτελούν τους πυλώνες του εκλογικού συστήματος μας.

Με αυτή την οπτική λοιπόν  το ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσε 1.878.765 ψήφους, δηλαδή 204.561 λιγότερες από τις προηγούμενες ευρωεκλογές καθώς και 848.937 λιγότερες από την προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση το 2007.

Η Νέα Δημοκρατία από την άλλη,  έλαβε 1.655.538 ψήφους. Δηλαδή 978.036 λιγότερες από το 2004 και 1.339.783 λιγότερες από αυτές που πήρε 2 μόλις χρόνια πριν.

Με βάση αυτά τα στοιχεία εγώ θα ήθελα να βάλω μια άλλη παράμετρο στο θέμα αποχή η οποία έχει να κάνει με την πολιτική εκπαίδευση και την πολιτική παιδεία του πολίτη και πολύ περισσότερο φυσικά με την πολιτική κουλτούρα των ΜΜΕ τα οποία πρέπει και επιβάλλεται να προσφέρουν στην ανάπτυξη και μόνο της δημοκρατίας μας.

Καταρχήν πρέπει να πω ότι προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου η δημιουργία ατμόσφαιρας από τα ΜΜΕ  ότι το πολιτικό σύστημα είναι ολότελα διεφθαρμένο καθώς επίσης και το ανόητο συμπέρασμα ότι τα πολιτικά κόμματα πήραν το μήνυμα και πρέπει κατά φυσική συνέπεια να αλλάξουν αν θέλουν να έχουν ψηφοφόρους.

Είναι σαν να αποδέχονται οι πολιτικοί οτι αυτοί που ψήφισαν είναι χαμηλότερης νοημοσύνης και αντίληψης από αυτούς που δεν ψήφισαν και έχουν απογοητευθεί από τους πολιτικούς αρχηγούς και φορείς.

Και αν θέλετε ελέγχεται κιόλας η απογοήτευση του ψηφοφόρου που απέχει γιατί μπορεί να είναι δυσαρέσκεια επειδή οι πολιτικοί δεν συναλλάσσονται μαζί του με περισσή ευκολία και πελατειακή συμπεριφορά. (είναι και αυτό ένα ενδεχόμενο)

Από την άλλη μεριά όμως έχουμε πολίτες οι οποίοι έκαναν το καθήκον απέναντι στην πατρίδα τους όπως ορίζουν οι νόμοι και οι κανόνες της δημοκρατίας  ενώ θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν και αυτοί το τριήμερο ξεκούρασης και χαλάρωσης. Δεν το έκαναν όμως και ρωτώ πιστεύω πολύ εύστοχα:

"αυτοί δεν έστειλαν το δικό τους μήνυμα που δεν απείχαν ή δεν ενδιαφέρει κανέναν αυτό;"

Με αυτή τη συλλογιστική αν οι πολιτικοί σχηματισμοί ταυτίζονται πλέον με bar - restaurant τα οποία πρέπει να κάνουν συνέχεια ανακαινίσεις πάντα σύμφωνες με τη μόδα και το lifestyle ώστε να μην χάνουν τους πελάτες τους  επιτρέψτε μου να πω ότι δεν κάνουμε λόγο πια για πολιτικές ιδεολογίες και οραματισμούς αλλά για πολιτικά τερατουργήματα διεκδίκησης και διαχείρισης της πολιτικής εξουσίας.

Επίσης σαν δεύτερη παρατήρηση που έχω να κάνω σε όλα αυτά που ζήσαμε με τις ευρωεκλογές είναι ότι το απολογητικό ύφος των πολιτικών απέναντι στους πολίτες που ψήφισαν παραλία, το μόνο που πετυχαίνει είναι να ενισχύει το πελατειακό σύστημα που έχει δημιουργηθεί όλα αυτά τα χρόνια καθώς λέει στο συμμετέχοντα της αποχής ότι:

"δεν φταις εσύ και δεν πειράζει που πήγες για παραλία και την επόμενη φορά θα διορθωθούμε εμείς ώστε να σε πείσουμε να επιλέξεις ανάμεσα στις εκλογές και τη διασκέδαση την εκλογική αναμέτρηση".

Δηλαδή αν υποθέσουμε ότι όλοι είναι ίδιοι και κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει ως κραταιός και σοβαρός πολιτικός σχηματισμός σημαίνει ότι ο πολίτης δεν πρέπει να έχει ρόλο στις συμμετοχικές διαδικασίες;

Σημαίνει ότι πρέπει να του "χαϊδέψουμε τα αυτιά" γιατί θα τον χάσουμε από ψηφοφόρο - πελάτη;

Τι κερδίζει δηλαδή που δεν πάει να ψηφίσει τη στιγμή που και 1.000.000 άνθρωποι να συμμετέχουν αποτέλεσμα θα υπάρξει και πολιτική συνέχεια επίσης θα δοθεί στα πολιτικά πεπραγμένα.

Αν την ημέρα των ευρωεκλογών 5.000.000 Έλληνες που απείχαν προσέρχονταν στις κάλπες και ψήφιζαν άκυρο ή λευκό  θα μιλούσαμε σήμερα για ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ που δεν προσήλθαν γιατί ήταν κίνηση διαμαρτυρίας ή θα ήμασταν μπροστά σε ένα πρωτόγνωρο πολιτικό σκηνικό όπου θα επιβάλλονταν δια νόμου μια αλλαγή συστήματος πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου;

Αρα ο πολίτης έχει σοβαρές ευθύνες για αυτό που βιώνει και το πολιτικό σύστημα ακόμα μεγαλύτερες γιατί θα έπρεπε να τον τιμωρήσει για την άρνηση του στη συμμετοχή στη μεγαλύτερη τιμή που του κάνει το δημοκρατικό πολίτευμα και εκείνος την αντιμετωπίζει σαν κάτι το ευτελές αφού επιλέγει την ευκαιριακή  ικανοποίηση της παραλίας από το να βάλει ισχυρές βάσεις για το μέλλον του.

Σαφώς και δεν ευθύνεται μόνο αυτός τη στιγμή που τα ΜΜΕ έκαναν σημαία τους το τριήμερο, τον καλό καιρό και την αποστροφή των νέων προς την πολιτική με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν μια εξαιρετική δυναμική στο ρεύμα της αποχής.

Για παράδειγμα, αν ανέφεραν ότι η ψήφος είναι υποχρεωτική και ότι υπάρχουν κυρώσεις οι οποίες θα ισχύσουν μόνο και μόνο προς  όφελος των δημοκρατικών και συμμετοχικών διαδικασιών ίσως γινόμασταν μάρτυρες μιας άλλης πραγματικότητας που θα αποτύπωνε πλέον με όρους πολιτικούς και μη αμφισβητήσιμους την κακή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το πολιτικό τοπίο στη χώρα μας.

Τώρα όμως με 1 στους 2 Έλληνες να μην έχει ψηφίσει και αφήνοντας ανοιχτά όλα τα σενάρια για το τι θα ψήφιζε ο συγκεκριμένος αν πήγαινε στη κάλπη, ο καθένας ανάλογα με την κομματική του ταυτότητα και αποστολή μπορεί να ισχυριστεί ότι ακριβώς θέλει χωρίς να του πει κάποιος ότι έχει ή δεν έχει δίκιο γιατί στα επίσημα εκλογικά αποτελέσματα η παρουσία του ατόμου που απείχε καταγράφεται μόνο γενικά και αόριστα.



* Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και κρίσεις του κ. Στέργιου Ακρίβου
.

 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού