Pr4net.gr | Παρακαλώ, μην ξεχάσετε την παιδεία | Στέργιος Ακρίβος - PR4net.gr - Διαδικτυακό Κέντρο Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Prview

10 Σεπτεμβρίου 2009

Παρακαλώ, μην ξεχάσετε την παιδεία.


Αντιλαμβανόμενοι οι πολιτικοί του τόπου ότι δεν έχουν πλέον καμία απήχηση στους νέους και όχι μόνο, πειραματίζονται με διάφορους τρόπους με σκοπό να διεισδύσουν στις κοινωνικές ομάδες που αδιαφορούν ολοκληρωτικά για αυτούς.

Το γεγονός ότι προτίθενται να κάνουν μέχρι ντιμπέιτ ουσιαστικού διαλόγου και άμεσων απαντήσεων προδίδει έντονα την ανησυχία τους μιας και στην Ελλάδα μια τέτοια πολιτική αναμέτρηση μπορεί να κοστίσει ανεπανόρθωτα στον πολιτικό ηγέτη που θα έχει μια κακή τηλεοπτική εμφάνιση ή ένα κακό τηλεοπτικό βράδυ.

Παρόλα αυτά οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι είναι μια κίνηση που δείχνει ότι κάτι προσπαθούν να αλλάξουν και ότι αντιλαμβάνονται με αργούς ρυθμούς όμως ότι οι συνθήκες της σύγχρονης εποχής τους έχει ξεπεράσει.

Όπως πολύ καλά λοιπόν έπραξαν σε ότι αφορά την αλλαγή της πολιτικής τους συμπεριφοράς σε επίπεδο τηλεοπτικής πραγματικότητας με τον ίδιο τρόπο ακριβώς πρέπει να βάλουν από κοινού τα θεμέλια για τη δημιουργία μιας αξιόπιστης και ποιοτικής παιδείας.

Οι δύο ηγέτες των δυο μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων του τόπου πρέπει να συγκλίνουν στην πολιτική βούληση εκείνη που θα επιτρέψει στο νέο μαθητή, φοιτητή, απόφοιτο να αντιληφθεί για τα καλά πλέον τι ακριβώς του προσφέρει η μόρφωση την οποία πρέπει να διεκδικεί με δημιουργικό πάθος και τι ακριβώς προσφέρει η παιδεία στη κοινωνία και στην πολιτεία μορφώνοντας τον ίδιο.

Αν αυτή η προεκλογική περίοδος αναλωθεί μόνο σε θέματα οικονομίας και ασφάλειας τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι για ακόμα μία φορά το "παιχνίδι έχει χαθεί" και ένα μεγάλο κομμάτι εκλογικού σώματος θα μείνει αδιάφορο και ανέπαφο με την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Δεν υπάρχει λόγος να συμβεί αυτό γιατί για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια το δίλημμα Καραμανλής ή Παπανδρέου μπορεί να ενεργοποιήσει και να κινητοποιήσει το νέο πολίτη από τη στιγμή όμως που θα υπάρχει ενδιαφέρον για τον ίδιο πραγματικό.

Πιστεύω ότι αυτές οι εκλογές πρέπει να έχουν σύνθημα "πρώτα η παιδεία, πρώτα οι νέοι μας" με ανατρεπτικές ανακοινώσεις στο χώρο της παιδείας ώστε να κάνουμε λόγο πλέον για παραγωγή μιας νέας πολιτικής που έχει ανάγκη να ακούσει και να παρατηρήσει ο τόπος.

Η μόρφωση στη χώρα μας έχει αξία και το στερεότυπο της μέσης ελληνικής οικογένειας ότι θα δημιουργήσει έναν επιστήμονα με κάθε θυσία για τον οποίο θα καμαρώνει αργότερα είναι υπεραρκετό για να θωρακίσει το μέσο ελληνικό νοικοκυριό με υπομονή, τιμιότητα και ελπίδα απέναντι σε οποιαδήποτε οικονομική κρίση.

Αν όμως απαξιώνουμε συνεχώς το ελληνικό σχολείο και το ελληνικό πανεπιστήμιο και ασχολούμαστε μόνο με το αν δοθεί ή όχι αύξηση 5, 10 ή 100 ευρώ τότε δημιουργούμε ένα μίζερο, εχθρικό προς κάθε δημιουργική δραστηριότητα ή σκέψη, περιβάλλον όπου θα πρωταγωνιστεί η φιλοσοφία "καλές οι σπουδές αλλά αυτό που μετράει είναι πόσα κερδίζεις τη μέρα ή το μήνα" θέτοντας στην απομόνωση την εκπαίδευση η οποία δεν μπορεί να εξασφαλίσει επαγγελματική αποκατάσταση και πολλά χρήματα.

Ένα τεράστιο θέμα το οποίο πρέπει να ανοιχτεί άμεσα αν δεν θέλουμε να θρηνήσουμε κοινωνικά στο μέλλον το γεγονός ότι το κράτος δεν επενδύει στη διαμόρφωση κοινωνικά αποδεκτών πολιτών μέσω της παιδείας είναι ότι πρέπει επιτέλους να αποσυνδεθεί η ιδέα της παιδεία με την αγορά εργασίας και όχι να κινούμαστε προς αυτής την κατεύθυνση και να το εμφανίζουμε και ως κατάκτηση.

Γιατί σαφώς και δεν είναι και η συζήτηση για αυτό είναι πολύ μεγάλη.

Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση η οποία επιτέλους, και το έχω γράψει πάρα πολλές φορές, διέπεται από τη λογική των διλημμάτων να δούμε σε πρωταγωνιστικό ρόλο το δίλημμα "θέλουμε παιδεία που διαμορφώνει ενεργούς και δημιουργικούς πολίτες ή θέλουμε παιδεία που αναγκάζει τους νέους να παρατούν τις σπουδές τους δείχνοντας τους έντεχνα ότι είναι μονόδρομος να στραφούν σε οποιαδήποτε άλλη λύση, όποια και αν είναι αυτή, η οποία τους προσφέρει λίγα ή πολλά χρήματα ή άλλα οφέλη;"


Τα κείμενα αποτελούν απόψεις και κρίσεις του κ. Στέργιου Ακρίβου.

 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού